Carteiro en bicicleta

Dúbidas

2006-02-19T11:11:00.000+01:00

Non teño claro se retomalo ou non

"A vergoña do galego" e outras historias

2005-02-12T08:31:00.000+01:00

Non Alba, non. O concello de Narón non tratou o recurso contra a Ordenanza do uso do galego como “se fora unha licenza urbanística”. Oxalá o fixera! De tratarse dunha solicitude de licenza, digamos por exemplo de "juanito", o concello aprobaría recorrer vinte mil veces e estaría o alcalde convocando roldas de prensa para falar de “agravios” á “oitava cidade” de Galiza.

Sabedes en que Concello de Ferrolterra ten lugar o Correlingua’2005? No de Narón. Supoño que será porque o uso do castelán dende e na institución municipal medra na mesma proporción que a construción de edificios. En fin, o que lle faltaba ao Correlingua!

Un dato digno de estudo. Audasa patrocinaba aos equipos de categorías superiores daqueles concellos polos que ía pasar a autoestrada. ENCE patrocina ao Pontevedra e agora REGANOSA ven de asinar un convenio para facer o mesmo co Racing de Ferrol cando menos até 2007. E seguro que hai máis exemplos!

Grazas, Barreiro Rivas, por ser tan claro á hora de explicar que está pasando con ENCE e que intereses están detrás das diferentes “manobras orquestrais e na escuridade”.

Canta razón!

2005-02-05T16:56:00.000+01:00

A de Barreiro Rivas no seu artigo de hoxe a respecto das pretensións de ENCE de crear unha fábrica de papel tisú en Pontevedra. Di Barreiro, referíndose aos esforzos económicos da UE para recuperar espazos urbanos:

“Así es toda Europa, menos Pontevedra, que por defender dos centenares de empleos (como si el trabajo no fuese trasladable), está dispuesta a tirar por la borda la conurbación Poio-Pontevedra-Marín, y a dedicar el mejor espacio urbano de Galicia a una fábrica de papel tisú. Para mantener vivo el mayor disparate urbanístico del Norte de España hay políticos dispuestos a vulnerar la Ley de Costas y a mantener la cabecera de la ría repartida en tres aldeas, mientras piden un AVE de viajeros y lamentan la competencia de Vigo. Y, en un afán de manipulación sin precedentes, amenazan con que la jauja del tisú acabe en Navia o en Huelva, como si los asturianos la fuesen a poner en la alameda y los onubenses al lado de la catedral.”

Faltoulle engadir que en todo este lío nos meteu algún bancario con pretensións de banqueiro e tanta prepotencia coma desleixo.

Que me corrixan se estou trabucado

2005-02-02T20:43:00.000+01:00

Polas súas orixes e réxime que regula tanto os seus órganos de dirección coma o funcionamento das propias entidades, as “caixas de aforros” non son un banco privado e non se rexen nin polos mesmos principios, nin polos mesmos obxectivos.

“Caixa Galicia” debería ser iso e non obstante está converténdose no feudo particular da familia dun executivo demasiado ben pago, José Luis Méndez.

Méndez que quere sen banqueiro –non confundir co que é: traballador dunha caixa- pero cos cartos de todos nós meteu á entidade financeira que dirixe nunha leada que en Cataluña ou Euskadi serían impensábeis.

Caixa Galicia non aposta por salvar empresas ou sectores que poden ser estratéxicos para a economía galega pero si entra como accionista en ENCE e un xa non sabe, aínda que o sospeita, o motivo. O caso é que cada día cheira máis o tema ENCE-Pontevedra por máis que Caixa e PP teñan aliados tipo CC.OO e UGT.

Cheira porque hai instalacións diferentes e posíbeis para a fábrica de tisú se realmente a intención é facela. Claro que se o que se pretende é desgastar ao goberno de Lores…..

Por certo, espero que algún día haxa quen dea explicacións de porque aquí si somos coherentes e en Ferrol, Mugardos ou As Pontes………

Pacto e debate na TVG

2005-01-29T18:44:00.000+01:00

Son os dous retrousos que Quintana incorporou ao seu discurso. Mágoa que tanto “ofrecemento” non lle deixe tempo para facer política.

Lingua e cidade fidalga

2005-01-27T18:02:00.000+01:00

A política municipal en Narón, nomeadamente nos últimos catro anos, daría para unha análise moi de vagar. Supuxo o comezo dun período en que Unidade por Narón (partido que poderiamos definir como a organización de primeiro Juan e despois “que-hay-de-lo-mío”) e compañeiros de viaxe-goberno, amparados no boom inmobiliario aplicaron a política do botafumeiro para, cun investimento en propaganda non alleo a curiosas relacións entre empresas de asesoramento-comunicación-edición e empresas promotoras, agochar un urbanismo de cemento e máis cemento, rúas-calexóns ou a falla-precarización-privatización de servizos básicos para un concello de máis de 30.000 habitantes e que se autoproclama como “cidade fidalga”.

Estes días Narón está de actualidade pola sentenza do TSXG que anula o acordo do Concello Pleno sobre o uso do galego na institución municipal. O grupo de goberno, Unidade por Narón, que tanto presume de ser “pioneiro” en todo, mesmo no que non o é, desta volta fai deixación dese espírito de vangarda e decide non recorrer a sentenza en base aos custos económicos do recurso. Curioso criterio nun concello no que –“será por dinero!”- se recorren outras sentenzas do TSXG que a primeira vista non é que teñan moitas posibilidades de prosperar.

O caso é que no tema da lingua o Concello de Narón prefire non seguir dando a batalla por máis que, segundo xuristas consultados, tiña moitas posibilidades de gañar porque os argumentos do TSXG chocan coa última doutrina do Tribunal Constitucional e mesmo con leis aprobadas non hai tanto –por exemplo, a nova Lei de normalización lingüística de Cataluña- que superan amplamente o acordado polo pleno de Narón.

P.S. Segundo “La Voz de Galicia” de hoxe, “El Bloque presenta una nueva moción al pleno sobre el uso del gallego. El BNG presentará mañana en el pleno ordinario de fin de mes una moción sobre el uso del gallego que matiza la que fue rechazada por una sentencia del Tribunal Superior de Justicia de Galicia. Pablo Villamar, portavoz nacionalista, explicó ayer que la nueva propuesta «matiza» los tres artículos que fueron anulados por el TSXG.”

Surrealismo

2005-01-26T23:07:00.000+01:00

Cando un xuíz gaña o seu prestixio procurando artimañas para esquivar a lei,,,,, poden suceder cousas tan surrealistas coma estas:

<Garzón ha acordado citar a declarar a los 36 procesados el próximo 31 de enero, al tiempo que mantiene el embargo y administración judicial de las herriko tabernas, consideradas instrumento para la comisión del delito.
En el auto de procesamiento, de 267 folios, Garzón explica que la propia estructura de Herri Batasuna-Euskal Herritarrok-Batasuna "se encuentra integrada en grupo terrorista dirigido por ETA, habiendo sido creada para complementar su acción terrorista y hacerla más eficaz".
El juez precisa que en varios de los sumarios que ha instruido figuran integradas distintas estructuras, como HB-EH-Batasuna, en ETA-KAS-EKIN. Es decir, Kas-Ekin, como aparato político de ETA; Xaki, el aparato internacional; Jarrai-Haika-Segi como organizaciones juveniles; las Gestoras Pro Amnistía y las empresas Orain, Egin, Egin Irratia, Inprimategia, etcétera, y las herriko tabernas.
Las herriko tabernas, cuyo entramado es el objeto de este sumario, "fueron diseñadas, creadas, financiadas y dirigidas, a la vez que servían de nutrientes, en efecto retroalimentador, de la estructura militar, por la misma ETA, como parte integrante de ella". Sus dirigentes, que formaban parte de la mesa nacional y estructuras clandestinas, "han sido conscientes de esa subordinación y han aceptado la distribución de papeles en el desarrollo de la violencia, aunque ahora pretendan adoptar posiciones meramente nacionalistas que buscan el final del conflicto".
La resolución judicial señala como punto de inflexión en la trayectoria de la banda el atentado al Hipercor de Barcelona -en el que fueron asesinadas indiscriminadamente 21 personas- a partir del cual ETA precisa "dotar de un carácter pedagógico a la violencia terrorista".
En ese sentido, se emprendieron campañas como "Euskal Herria libre" o "Fuera de aquí", para presionar a jueces, fiscales y funcionarios de la Administración de Justicia, de los cuerpos y fuerzas de seguridad del Estado, periodistas, concejales, artistas y docentes universitarios>>

Barreirista que é un!

2005-01-24T23:14:00.000+01:00

Non de Manolo Barreiro, por máis que escriba en galego e simpatice con algunhas das súas opinións. E cando digo isto, non me refiro a unha boa parte dos seus artigos de opinión en Vieiros.

Sí de Xosé Luis Barreiro, aínda que me cabree que escriba en castelán e non acepte os argumentos que utiliza para xustificar esta opción.

Sí de Xosé Luis Barreiro porque, por sendo de dereitas, é dos poucos que tanto no “aznarato” como na época do “talante” e do “pacto por Galiza” di verdades coma puños. E para mostra, o artigo de hoxe:

“LO QUE SUCEDIÓ en Madrid durante la manifestación convocada por la Asociación de Víctimas contra el Terrorismo era más que previsible. Llevamos varios años insuflando demagogia y partidismo al discurso antiterrorista, insinuando complicidades en todos los que no asumen un patrón único de comportamiento, y haciendo de la Ley del Talión la única respuesta considerada moral y eficiente contra la violencia. Por eso tiene una lógica aplastante que, ante la sola conjetura de una conversación informativa entre Sozialista Abertzaleak y el Gobierno, que carece de la bendición de los administradores de patentes patrióticas, se haya decidido resolver el problema a base de empujones y bastonazos.

La filosofía que anima estas convocatorias tiene una base maniquea que impide un juicio circunstancial y objetivo de los problemas y una respuesta adecuada en clave de gobierno. La hipervaloración social de las víctimas, propuestas como un referente ético y de calidad ciudadana, transfiere a las masas -anónimas y heterogéneas- la función legitimadora de las actuaciones. La confusión de papeles entre los manifestantes y los gobernantes, pensada para difuminar responsabilidades, convierte a las autoridades en acólitos de una turba de salvadores que crece de forma incesante. Y la demagogia rampante, que trata de pescar votos en el río revuelto de la indignación, nos presenta como graves e irresolubles problemas algunos de los grandes avances del Estado de derecho.

Si es un escándalo excarcelar a un preso cumplido, si el juez gana su prestigio buscando artimañas para soslayar la ley, si los fiscales acusan o hacen la vista gorda al socaire de las corrientes de opinión, si la alarma social es esencial en la interpretación de la norma, si todo el mundo está de acuerdo en que los tribunales son auxiliares cualificados de la acción policial y si el derecho procesal se usa para castigar sin sentencia, un Gobierno que se propone «trabajar por la esperanza» merece ser apaleado.

La presencia de Bono y Sevilla en la manifestación del sábado era un intento de estar al mismo tiempo en la procesión de la racionalidad, iniciada por Zapatero, y en las campanas de la demagogia, repicadas en la calle por una multitud de extraña composición. Y no me cabe ninguna duda de que los palos dados a Bono y los vítores ofrecidos a Acebes representan la culminación de un proceso de instrumentación de la lucha antiterrorista que puede darnos muchos disgustos y cerrarnos muchos caminos. Porque gobernar no es sinónimo de popularidad a corto plazo. Y todo parece indicar que está llegando el momento de reponer el principio de que si se siembran vientos se recogen tempestades.”

Unha lingua condenada á desaparición

2005-01-23T17:37:00.000+01:00

Cando menos ese vai ser o futuro do galego se nos atemos ás tres condicións sinaladas por Miguel Siguán para que unha lingua poida sobrevivir con éxito. Tódolos estudos apuntan que a situación do noso idioma non reúne ningún destes tres requisitos. Pérdese a transmisións interxeracional da lingua; e evidente o desleixo dos sectores influentes e, no tocante ás forzas políticas, si que pode haber consenso entre o PP e o PSOE pero para modificar, en sentido regresivo, a Lei de Normalización Lingüística. Non falamos do BNG porque a progresiva implantación no seo desta organización do “neoliberalismo lingüístico” requiriría varios artigos. Se alguén quere saber por onde van os tiros, algunhas columnas de Víctor Vaqueiro en ANT son moi clarificadoras.

O caso é que Siguán falou destas tres condicións no acto de presentación do Plan Xeral de Normalización Lingüística, un documento que para moitos é outra oportunidade perdida.

P.S. Prometía onte ligazóns que ilustren a desfeita de Ferrolterra. Son dun especial de LVG pero pagan a pena

http://www.lavozdegalicia.es/hemeroteca/noticia.jsp?CAT=122&TEXTO=3391896&txtDia=22&txtMes=1&txtAnho=2005

http://www.lavozdegalicia.es/hemeroteca/noticia.jsp?CAT=122&TEXTO=3391899&txtDia=22&txtMes=1&txtAnho=2005

http://www.lavozdegalicia.es/hemeroteca/noticia.jsp?CAT=122&TEXTO=3391900&txtDia=22&txtMes=1&txtAnho=2005

http://www.lavozdegalicia.es/hemeroteca/noticia.jsp?CAT=122&TEXTO=3391382&txtDia=22&txtMes=1&txtAnho=2005

http://www.lavozdegalicia.es/hemeroteca/noticia.jsp?CAT=122&TEXTO=3391391&txtDia=22&txtMes=1&txtAnho=2005

http://www.lavozdegalicia.es/hemeroteca/noticia.jsp?CAT=122&TEXTO=3391389&txtDia=22&txtMes=1&txtAnho=2005

http://www.lavozdegalicia.es/hemeroteca/noticia.jsp?CAT=122&TEXTO=3391385&txtDia=22&txtMes=1&txtAnho=2005

http://www.lavozdegalicia.es/hemeroteca/noticia.jsp?CAT=122&TEXTO=3391387&txtDia=22&txtMes=1&txtAnho=2005

http://www.lavozdegalicia.es/hemeroteca/noticia.jsp?CAT=122&TEXTO=3391467&txtDia=22&txtMes=1&txtAnho=2005

http://www.lavozdegalicia.es/hemeroteca/noticia.jsp?CAT=122&TEXTO=3391469&txtDia=22&txtMes=1&txtAnho=2005

Adeus ASTANO

2005-01-22T18:07:00.000+01:00

Aínda que para todos nós seguirá sendo Astano, é máis apropiado dicir: adeus Izar-Fene.

Condenárono na primeira reconversión do sector naval porque había que beneficiar os estaleiros de Andaluciía. Agora, os mesmos de antes, en nome da UE e do “talante”, veñen de rematalo para non prexudidar ao sur. Sería moi longo falar do proceso, de ZUR-ZIDS e demais siglas, de empresas tan fantasma coma aquela Sociedade Italiana do Vidro que presidía un dos Solana, das fábricas de galletas que prometía na Perla o daquela sindicalista Corcuera ou do triste papel de CC.OO e UGT….

Explicar as causas da desfeita non é doado. Claro que sempre hai “iluminados” que din que o problema está en que “esta comarca non tivo nin ten peso político”. Habería que se preguntar polo papel deste alcalde que nos 25 anos de democracia cambiou tantas veces de siglas e de aliados coma de coche.

PS. Mañá, cando xa estean na hemeroteca, inclúo as ligazóns a páxinas interesantes.

Se fose unha excepción!

2005-01-21T08:34:00.000+01:00

Manuel Bragado, director de Edicións Xerais de Galicia, analiza nun artigo publicado en xornal.com a etapa de Lois Castrillo á fronte da alcaldía de Vigo e significa que se caracterizou por “iniciativas valiosas, pexadas por outras carencias innegables na súa xestión como foron (...) o seu escaso interese para potenciar efectivamente o uso do galego e a promoción da nosa cultura dende a institución municipal”.

Rescato a entrevista porque no BOP de hoxe a Deputación d’A Coruña publica a convocatoria de Concurso para la selección de un proyecto de instalaciones solares fotovoltaicas con conexión a la red, e instalaciones solares térmicas en 11 ayuntamientos de la provincia. Asinan o anuncio:

El Presidente en Funciones, Fdo.: Xaime Bello Costa.

El Secretario General, Fdo.: Jose L. Almau Supervía.

Se fose unha excepción!

Sen fíos

2005-01-20T09:11:00.000+01:00

Agora que a Deputación d’A Coruña promove estudos para implantar a tecnoloxía WIFI nalgúns concellos, cómpre ver o que se fixo e está a facer por aí adiante. Eis, hai experiencias como a do Ajuntament de Denia, que utiliza a tecnoloxía WIFI para interconectar servizos municipais, ou concellos cataláns que para evitar os problemas de “competencia desleal” e fuxir de peches e sancións tipo os de Ponteareas ou Barcelona utilizan fórmulas tipo:

Establecer “zonas wifi” de acceso gratuíto asociadas a servizos públicos ou de interese social; isto é, puntos (estación de autobuses, estación de ferrocarril, local social, oficina de turismo, axencia de lectura....) nos que se pode acceder a Internet de xeito limitado (a maioría establece un límite temporal máximo aínda que tamén hai sitios que limitan o acceso a contidos e servizos e outros que utilizan un sistema mixto mixta) mediante tecnoloxía WIFI. O modelo de limitación temporal é o que escolleu a Xunta para o programa Internet nas bibliotecas.

Constituírse directamente en operadores, montar empresas mixtas que cumpran esta función ou quitar o servizo a concurso para que o explote unha das operadoras que hai no mercado. En tódolos casos, os custes de conexión son inferiores aos do mercado e os beneficios –que teoricamente os hai- reverten no mantemento, mellora e extensión da rede.

Ademais de experiencias, andei na procura de estudos que aportaran metodoloxía e criterios a aplicar cando se empeza a barallar implantar unha rede WIFI. Do que lin o que me pareceu máis interesante foi o de LocalRet que recomenda considerar máis ou menos as seguintes cuestións:

A) Aspectos xurídicos

- Xestión de autorizacións

- Constitución de sociedades mixtas ou outra fórmula de xestión

- Adaptación ao disposto na LSSI

B) Aspectos técnicos

- Deseño da rede WLAN conforme ás prioridades que se establezan (áreas, servizos....)

- Elección e deseño de acceso da Internet

- Determinación da politica de autentificación de usuarios e seguridade

- Deseño dos servizos (correo electrónico, aloxamento de webs, cortalumes, antivirus....)

C) Aspectos de xestión

- Comercialización

- Mantemento

- Operación

- Xestion económica

- Tarificación dos servizos segundo as tipoloxías de usuarios (empresas, particulares, grupos en risco de exclusión social....)

D) Viabilidade financeira

- Investimento

- Gastos correntes

- Previsión de usuarios e posíbeis ingresos mensuais (ter en conta aqueles accesos que se produzan en réxime de gratuidade por ir asociados a servizos ou a políticas sociais)

Guía moi útil

2005-01-19T13:05:00.000+01:00

Os concellos, como administracións máis próximas aos cidadáns poden xogar un papel fundamental á hora de promover iniciativas que fomenten o uso das TIC. O capítulo III do informe “La sociedad de la información en España´2004” dá unha perspectiva global do labor neste eido das diferentes administracións e conclúe cunha pequena guía na que se describen os servizos básicos que calquera concello debe ter, xa sexa como usuario das TIC, xa sexa como provedor de servizos. Unha lectura máis que recomendábel.

Soños e realidades

2005-01-18T17:21:00.000+01:00

O SOÑO

“Los vecinos sabían que los tributos propios son básicos para reforzar la autonomía y para disciplinar a gobernantes y ciudadanos. Sabían también que su presencia hace visible el coste de los servicios y que la responsabilidad tributaria es siempre factor esencial del buen gobierno. Conocían igualmente que las subvenciones -instrumento útil de solidaridad- tienen rasgos negativos. Porque generan dependencia financiera, pueden distribuir mal la renta, provocan ilusiones fiscales, fomentan el clientelismo político y desarrollan paternalismos diversos. Por eso discutían y buscaban fórmulas justas de financiación, recurriendo siempre a la transparencia como sustrato de la equidad”. (Tirado do artigo de X. Alvárez Corbacho “Quien teme a la equidad”, publicado en “La Voz de Galicia do 18/01/2005).

A REALIDADE

“Xaime Bello, vicepresidente de la Diputación, y Pablo Villamar, portavoz del BNG de Narón y miembro de la corporación provincial, acudieron ayer a la sede de la cooperativa de O Val para informar personalmente a la directiva de la concesión de una ayuda de 150.000 euros para crear un centro de asistencia a personas mayores.” (Tirado de "La Voz de Galicia" do 12/01/2005)

Onde están?

2005-01-17T11:56:00.000+01:00

Segundo informa galego.org "a secretaría de estado para Asuntos Europeos imprimiu catro millóns de volumes da euroconstitución nas catro linguas: galego, "catalán-valenciano", vasco e castelán. Pero alguén se confundiu ao contar os galegofalantes, porque mentres se imprimían 3.540.000 de exemplares en castelán (un 88,5%), só o 0,75%, unhas 30.000 euroconstitucións, se repartiron en galego: 1 para cada 66 falantes".

Rectificación

2005-01-17T10:10:00.000+01:00

Teño que rectificar. Cando menos na zona de Santiago, “La Voz de Galicia” distribuíu exemplares en galego da Constitución Europea. Como me dicían hai un momento: a ver se por unha vez lle fixeron caso ao Mapa Sociolingüístico!

Bilingüismo non harmónico

2005-01-16T10:48:00.000+01:00

"
Acabo de mercar “La Voz de Galicia” e “El País”. Os dous xornais inclúen senllos exemplares da “Constitución Europea. A edición que distribúe “El País” está en catalán (“Tractat pel qual s’establix una Constitució per a Europa”. Dou unha volta polo barrio e en tódolos quioscos igual) e de “La Voz de Galicia” en castelán. Intento conseguir unha versión en galego e miro os exemplares que se distribúen con "Faro de Vigo", "El Progreso, "La Opinión-Coruña" e "El Correo Gallego" para comprobar que absolutamente todos están en castelán. Só me queda "Galicia Hoxe" pero , xunto con "Diario de Ferrol" son os únicos que non reparten a Constitución Europea.

Como a edición está asinada por tres Ministerios (Asuntos Exteriores, Interior e Presidencia) decido mandarlle uns correos á Presidencia do Goberno -solicitándolle adopte as medidas para garantir que o dereito de galegos e galegas a dispoñer dun texto da Constitución Europea na nosa lingua propia non quede á libre elección da dirección dun medio de comunicación-, á defensora do lector de “La Voz de Galicia” -reclamando o dereito a recibir información institucional en galego- e á defensora do lector de “El País” para lle agradecer o esforzo do medio por concienciarnos da realidade pluringüe e pluricultural do Estado español ao tempo que lle solicito completen este esforzo coa distribución en Galiza da versión en galego. Por non falarlle da conveniencia de estender a iniciativa de distribuír exemplares en catalán, eusquera e galego en Madrid ou Valladolid.
Mañá , cando localice os enderezos, seguirei enviándolle correos ao resto dos medios.

e-Twinning

2005-01-16T08:32:00.000+01:00

Onte tiña lugar a presentación do programa e-Twinning (ligando escolas a través das TIC), unha iniciativa que ten por obxectivo promover entre a poboación escolar a conciencia “do modelo europeo de sociedade multilingüe e multicultural”.

Con esta iniciativa preténdese que cando menos dous centros de ensino de dous países europeos utilicen as TIC para levar a cabo de forma conxunta algunha actividade pedagóxica. Estas asociacións ou colaboracións están pensadas a longo prazo e poden darse a varios niveis: intercambio entre dous profesores de xeito individual, entre dous equipos de profesorado, dous departamentos.......

Hai que falar

2005-01-15T07:30:00.000+01:00

Así titula Vitor Freixanes a súa colaboración en LVG de hoxe para sinalar que é necesario o diálogo nuns tempos en que nos enfrontamos “a unha nova encrucillada: a posible reforma dos Estatutos de Autonomía, quizais tamén da Constitución Española, na construción do novo espazo europeo”.

Hai que falar tamén o di a Mesa Nacional de Herri Batasuna na “Carta abierta a José Luis Rodríguez Zapatero” que reproducimos de seguido:

“Con ocasión de su visita a nuestro país, la Mesa Nacional de Batasuna quiere trasladarle su valoración sobre la actual situación política, al mismo tiempo que quiere hacerle un emplazamiento: hagamos todo lo que está en nuestras manos para situar el conflicto político y armado en una fase definitiva de superación.
Las raíces del conflicto
Usted, señor presidente, sabe mejor que nadie que el denominado conflicto vasco no es sino el espejo en donde se refleja la imposición de España como proyecto negador de los derechos nacionales de pueblos que, como el vasco, han sido objeto de maltrato permanente por parte del Estado que ahora usted gestiona. Usted sabe que el debate de «¿qué es España?», que se repite a lo largo de la historia, no es sino la constatación objetiva de la existencia de un falso equilibrio construido contra los pueblos del Estado desde posiciones autoritarias y militaristas.
La constante apelación al artículo VIII de la Constitución en los últimos días, por parte entre otros de su ministro de Defensa, no hace sino evidenciar la debilidad de un Estado que sólo es capaz de justificar su existencia desde la pura y simple amenaza militar.
Imágenes como las de la última Pascua Militar o la última declaración de la Conferencia Episcopal reproducen la imagen de una «España» reaccionaria y autoritaria incapaz de asumir los retos del futuro desde un esquema democrático. Esa «España» le tiene miedo a la libertad, señor Rodríguez Zapatero, esa «España» también nos hiela el corazón a los que aspiramos a construir la nación vasca desde un punto de vista socialista.
Represión versus solución
Son muchas las voces que le recuerdan a usted que su obligación es mantener engrasadas las cadenas de tracción de los mecanismos que el artículo VIII de la Constitución española pone en sus manos. Esa es la gran trampa en la que pretenden neutralizarle los amigos de Bush, los grandes manipuladores del 11 de marzo, los Legionarios de Cristo; en definitiva, los que saben que en ese escenario volverán a recuperar el poder en las próximas elecciones.
En este sentido, queremos mostrarle nuestra preocupación por la deriva que está tomando su actuación política cimentada en el Pacto Antiterrorista, la Ley de Partidos, la proliferación de medidas judiciales y represivas que agravan la situación del conflicto.
Entendemos que no es éste el camino; es pues momento para los hombres y mujeres de Estado; es momento para elegir entre el pacto con los sectores más reaccionarios o elegir el camino de la democracia asentando y fortaleciendo las bases para un proceso de superación del conflicto.
Es posible construir la paz
Hace unas semanas Batasuna hizo pública una aportación que busca la resolución definitiva del conflicto político y armado que sufren nuestros respectivos pueblos. Nuestros votos en la Cámara de Vitoria buscan también el inicio de una dinámica de diálogo multilateral que culmine en un acuerdo satisfactorio para todos y todas.
Batasuna quiere, en este momento trascendental, emplazarle a usted como representante del pueblo español a hacer un ejercicio de simple naturaleza democrática: el respeto escrupuloso a lo que el pueblo vasco decida.
Señor presidente, créanos si le decimos que podemos llegar a comprender e incluso a compartir muchas de las inquietudes que usted, su gobierno o sus compañeros de partido tienen en torno al proceso de toma de decisión que le proponemos como solución al conflicto.
Señor presidente del Gobierno de España: Batasuna no está planteando un escenario independentista para la solución del conflicto. Batasuna plantea acordar las reglas democráticas que hagan posible un nuevo escenario donde todos los proyectos políticos tengan cabida, también el nuestro, socialista e independentista.
Señor presidente del Gobierno de España: Batasuna no está planteando un frente nacionalista vasco que imponga una solución unilateral del conflicto. Batasuna plantea un acuerdo entre nacionalistas y no nacionalistas, un acuerdo que debe contar con la adhesión y el respeto de las distintas sensibilidades existentes en el pueblo vasco. Y que debe ser refrendado, inevitablemente, por todos y cada uno de los ciudadanos y ciudadanas que vivimos y trabajamos en Euskal Herria.
Así pues, nuestro compromiso es nítido: ese proceso de decisión debe de ser acordado en tiempos, mecanismos y garantías de derechos por parte de todas o, en su defecto, la mayoría de las formaciones políticas de nuestro país.
Asimismo, y una vez de que dicho acuerdo sea alcanzado, se deberá abrir un proceso de negociación con el Estado que fije los términos para el respeto de dicha decisión.
Podemos asegurar que el día después de dicho acuerdo no supondrá ni la ruptura unilateral independentista ni la alteración de derechos básicos para ningún ciudadano o ciudadana, sea cual sea el ámbito de su adscripción nacional o identitaria.
Permítanos por último sugerirle que este proceso de acuerdo, para que sea integral y eficaz, debe conllevar también el inicio de conversaciones entre su Gobierno y la organización ETA para la bús- queda de un escenario de desmilitarización multilateral del conflicto, puesta en libertad de los prisioneros políticos vascos y el reconocimiento social de las víctimas.
Llamamiento a la responsabilidad
Señor Rodríguez Zapatero, tiene usted en sus manos la posibilidad real de iniciar un camino que permita solucionar definitivamente este conflicto histórico de naturaleza política. De usted depende que esa posibilidad fructifique o no. Sólo esperamos y deseamos que tenga con respecto a este tema la misma actitud decidida que ha demostrado en algunos posicionamientos en torno a la política internacional de su gobierno.
Sabe de sobra que en ese camino le seguirá su pueblo y sabe también que en el camino de las soluciones contará con la actitud responsable de Batasuna.
No necesitamos decirle que de no ser así, siempre se encontrará de frente con las ansias de existir y poder decidir del pueblo vasco y, por supuesto, de la izquierda abertzale.
Señor presidente, es la hora de los estadistas, es hora de reconocer a la nación vasca su derecho a decidir, pactando ese proceso de decisión entre todos y todas, sin exclusiones y sin vulneración de derechos alguna.
Orain herria, orain bakea
(Ahora el pueblo, ahora la paz)
Euskal Herria, 14 de enero de 2005
Mesa Nacional de Batasuna”

A estrela na palabra

2005-01-14T18:26:00.000+01:00

Pola filtración dun “avance”, prevíase que o segundo volume das conversas con Beiras non ía deixar indiferentes. E a presentación de hoxe aos medios de comunicación non fai máis que reafirmar esta consideración. Por se había dúbidas, un anticipo:

“Ser de esquerdas é unha cuestión de non ter medo a actuar con rotundidade naquilo no que se está firmemente convencido que ademais, obxectivamente, pode resultar positivo para o avance histórico dunha sociedade. Dende este punto de vista hai coxunturas históricas nas que o PNV tivo unha postura máis rotunda ca o BNG”

Non me importa confesar que devezo por ter o libro nas miñas mans. Dá algunhas chaves –por exemplo, as persoas que se barallaron para substituír a Beiras no BNG e a consideración que Quintana-Losada tiña, e ten, para moitos “pesos pesados” da organizacións- para entender os últimos tempos do BNG e, sobre todo, reafirma unha idea na que vimos insistindo nesta bitácora: ante tanto oportunismo disfrazado de “táctica acaída”, mesmo discrepando, quédome con quen ten principios e sabe de tácticas e estratexias.

Mitin co Cine Capitol de Ferrol

A obriga de coñecer o catalán

2005-01-13T08:29:00.000+01:00

Noticia de Vilaweb

El nou estatut d'autonomia obligarà a conèixer el català

La ponència parlamentària que elabora la reforma de l'estatut d'autonomia del Principat ha acordat que el nou estatut obligarà a conèixer el català. L'acord s'ha aconseguit per consens entre els membres de tots els partits, tot i que el PP hi ha estat d'acord amb reserves. Els ponents es van reunir ahir durant gairebé tres hores analitzant el capítol de Drets i Deures lingüístics, que està pràcticament tancat. La ponència es tornarà a reunir avui al matí per continuar treballant en la dotzena d'articles que queden encara de Drets i Deures. Cal dir que en el nou text consensuat, s'afirma que els ciutadans tindran el deure de conèixer el català 'amb plena simetria i igualtat amb l'espanyol'. La necessitat del català també s'estendrà, probablement, a l'etiquetatge. La definició del Principat com a nació que ha de recollir el nou estaut català ha quedat posposada per a quan l'estatut estigui pràcticament redactat, quan s'hagin acabat els treballs de redacció dels vuit títols que és previst que la integrin. A la reunió d'ahir tampoc no s'ha tractat la petició del president de la Generalitat, Pasqual Maragall, d'accelerar els treballs de la ponència per poder tenir un primer esborrany de l'estatut el mes de març i complir, d'aquesta manera, el compromís d'aprovar el nou text estatutari el mes de juny, com a molt tard. Sembla que aquest punt es tractarà a la reunió d'avui.
Recordem que a mitjan de juny va arrencar la campanya per promoure la participació ciutadana en la reforma de l'estatut sota el lema 'L'Estatut és de tothom'.

P.S. Será Lois Castrillo candidato ao Parlamento Galego?

Redada

2005-01-12T22:01:00.000+01:00

Tan sinxela coma interesante.

Chegaron os computadores á escola... e agora que? é o título dunha nova entrega da sección “No escáner” de Vieiros. Lendo algúns dos artigos acordei que hai anos lera ou escoitara algo semellante. Remexendo na base de datos descubrín onde: nun relatorio titulado Internet ferramenta didáctica para o ensino da lingua e da literatura. Aínda que o texto é de 2001 acredito que no fundamental segue tendo plena vixencia.

Constatación, curiosidades e brincadeira

2005-01-11T08:53:00.000+01:00

Constatación

Cada día estou máis perdido. Farto da “aznaridad” mesmo celebrei con certa cautela o cambio. Unha prudencia obrigada para quen padecemos os gobernos de Felipe González. Con todo, algún cambio agardaba. Sobre todo, no relativo ao problema vasco. Inxenuo que é un :-((((( Seguimos nas mesmas. Até se acaba perdendo o “talante” e volvendo a utilizar a xustiza á carta. Se tes dúbidas, analiza ti mesm@ os artigos “El Escudo” e "Gallizo". Sérvenlle a un xuíz para xustificar 4 anos máis de cárcere.

E que dicir da irrealidade galega! Camilo que se desmarca pola esquerda, Beiras calado coma un peto e a Bautista que lle “piden” que non diga máis “inconveniencias” que poidan estropear a política de ofertas de pactos por Galiza e declaracións rianxeiras. Vendo todo isto, a de veces que me acordo do que lle pasou a Anguita!

Curiosidades

O semanario A Nosa Terra facíase eco hai unhas semanas do chamado “dossier Quintana”. A miña curiosidade radica en saber se no citado estudo analizan o incremento, a respecto da etapa de Beiras, do uso da primeira persoa do singular nos discursos, escritos e demais intervencións do portavoz nacional.

Por certo, volverá haber adhesivo de Quin este 25 de xullo?

Brincadeira

Proposta de lemas para campaña electoral: “Todo por Galiza”, “Todo por min”, “Todo por Quin”

Parabéns Catapins

2005-01-10T09:05:00.000+01:00

Segundo informa Vilaweb a blogosfera catalana medra coa entrada en funcionamento dunha nova páxina de bítacoras en catalán, Catapins.com. Constatan Partal e compañía que o catalán goza de boa saúde no mundo das bitácoras algo ao que contribuíron outros “index” como Bitácoles.net e nomadamente as ferramentas (MésVilaWeb, LaComunitat.net, Cibernautes.com, LaMevaWeb.info, BalearWeb e Barcelona Blogs) que hai no mercado para facer bitácoras en catalán.

Cando teremos esas ferramentas e servizos en galego?

Interpretación, dato e boa nova

2005-01-09T08:18:00.000+01:00

INTERPRETACIÓN

“No País Vasco pódese iniciar a reforma do estatuto por maioría absoluta do Parlamento, a diferenza do que ocorre nas demais comunidades autónomas, nas que se esixe unha maioría de tres quintos ou de dous terzos. Polas razóns que sexan, sobre as que non temos información exacta, quen negociaron polo Estado o Estatuto de Gernika no outono de 1979 aceptaron esta diferenza no estatuto vasco a respecto de tódolos demais. Diferenza que unicamente podía ter o sentido de que os nacionalistas vascos puideran solicitar unilateralmente no futuro a revisión do estatuto e, polo tanto a renegociación das condicións mediante as que se insería o País Vasco no Estado español. Se quen negociaron o estatuto vasco por parte do Estado mantiveran o mesmo criterio que mantiveron en tódolos demais estatutos, a maioría nacionalista, Batasuna incluída, non podería facer no Parlamento Vasco o que fixo. O nacionalismo fixo o que fixo porque na transición se contemplou a posibilidade de que puidera facelo. Dende unha perspectiva xurídica non se lle pode botar nada en cara”

O texto é de Javier Pérez Royo, catedrático de dereito constitucional na Universidade de Sevilla, en “El País” do 09/01/2005

DATO

Para os máis novos: Alianza Popular, o partido que por aquel entón lideraba Manuel Fraga, votou nas Cortes en contra da aprobación do Estatuto de Gernika.

BOA NOVA

Para a xente de Ferrolterra coa entrada dos cines “Dúplex” no circuíto de cinemas dixitais. Despois de tantos peches e ameazas de peches, bo é que se abran novas perspectivas. Agora, só queda agardar que a tecnoloxía sirva para unha programación realmente alternativa que público habelo haino.

Esteiro-Ferrol Vello

Vías mortas

2005-01-08T08:43:00.000+01:00

Di Eduardo Haro Tecglen na súa columna de “El País” de hoxe: “ (...) Contaba o socialismo no país –aquel- aínda que nunca acadara a presidencia do Goberno. A miña impresión é que na oposición de entón tivo máis logros que no seu Goberno posterior (González)”.

E a verdade: teño esa mesma sensación pero aplicada ao nacionalismo. Dito doutro xeito, acredito máis nos logros dun período en que o nacionalismo se caracterizaba por ter unha cativa presenza institucional e un notábel protagonismo social, unha época na que o nacionalismo era socialmente actuante, que no momento actual, cun nacionalismo institucional e institucionalizado de conmemoración de efemérides, ofertas de pactos e procura de vías que non sei a onde conducen.

Que razón ten Fito:
“Ojalá me huviera dado cuenta antes.
No siempre lo urgente es lo importante”

P.S. Esquecíame. Fala con Quin :-)

Malos tempos para a lingua

2005-01-07T09:18:00.000+01:00

Mentres os bosquexos do novo estatuto de autonomía de Cataluña introducen o dereito e o deber de coñecer o catalán, o Tribunal Superior de Xustiza de Galiza estima un recurso da Delegación do Goberno, formulado na etapa de Arsenio Fernández de Mesa, e anula o acordo do Concello de Narón polo que se declara o galego como lingua oficial desta administración local.

Outro día falaremos da lingua do alcalde de Narón ou dos carteis da programación do Nadal.

Con Bautista

2005-01-06T09:55:00.000+01:00

Por máis que no Foro Novo Estatuto as despachen en algo menos dunha liña, son dos de antes, desa xeración que medrou dicindo “Estatuto nunca máis. Bases constitucionais”.

Quizais por iso, por entender que somos produto dunha historia e dunha cultura política, síntome máis preto das declaracións de Bautista a respecto do “Plan Ibarretxe” ca dese intento de agiornamento, da retórica baleira que subxace baixo o discurso de un “novo estatuto” ou “para que Galiza xogue na Champions”.

Sigo crendo nun estado confederal, en que a soberanía reside no pobo galego e, como ben di Camilo Nogueira, hai que ser claros: “un Estatuto de nación é radicalmente incompatíbel coa situación constitucional actual que afirma o deber de coñecer o castelán en Galiza entanto que este deber é negado para o galego, segundo sentencia do Tribunal Constitucional en contra da redación inicial da Lei de Normalizacion Lingüística do Parlamento de Galiza”.

P.S. Falando de Camilo, moi interesante o seu artigo en Vieiros.

Noite máxica

2005-01-05T08:39:00.000+01:00

Para noite máxica, a de hoxe. Foi todo un trauma saber que os "reis" eran os pais. Non obstante, pouco durou. A noite do cinco de xaneiro volveu ser todo un acontecemento na casa. Cando menos, mentres estivemos todos. Acordo as caras dos meus irmáns e, sobre todo, a do meu avó que era o máis neno de todos.
Despois duns anos con máis pena que gloria, veu o meu fillo e volta a gozar das Cabalgadas e da noite máxica. Pero os fillos medran e............

Para escribir en galego o que ti queiras

2005-01-04T08:17:00.000+01:00

Hai catorce anos o Servizo de Normalización Lingüística da Universidade de Santiago de Compostela promoveu unha campaña de dinamización lingüística que se desenvolveu en tres fases con cadanseu texto de referencia.

Na primeira parte da campaña a mensaxe virtualízase no PENSA EN ALGO QUE NON POIDAS FACER EN GALEGO. Desenvolveuse entre o 13 e o 16 de maio de 1991.
A segunda, desenvolvida entre o 17 e o 21 de maio, artéllase como DESCUBRE ALGO QUE NON POIDAS FACER EN GALEGO. En galego? O que ti queiras! Xunto coa proposta de DESCUBRIR ALGO aparecían varias opcións como MANTER UNHA DISCUSIÓN CUN PASTOR ALEMÁN (Servicio de Normalización de Linguas Caninas), CANTAR EN BABLE, PEDIR ESMOLA EN ESCOCIA (é inútil), PROTESTAR UNHA LETRA (galega), ATOPA-LO PUNTO "G", ASINAR UN DECRETO PROHIBINDO O USO DO GALEGO, CHAMARSE KANATRANOSKI (Pereira), OES... POIS EU TAMPOUCO O SEI, UN FRANCÉS, IR Ó INFERNO (somos bos e xenerosos).
O terceiro texto correspóndese ao lema central da campaña e artéllase na mensaxe EN GALEGO, O QUE TI QUEIRAS. O lema central presenta variacións nalgúns dos soportes da campaña: nos bolígrafos aparece como PARA ESCRIBIR EN GALEGO O QUE TI QUEIRAS.

Na presentación aos medios da campaña interviñan, entre outros, o rector-magnífico, Ramón Villares Paz. O mesmo Ramón Villares que coordina a área de "Ensino e investigación" no "Foro Novo Estatuto" e que a partir do vindeiro domingo publica en "La Voz de Galicia" a súa obra Galicia siglo XX.

Dous dos carteis daquela campaña

Máis cine por favor

2005-01-03T08:15:00.000+01:00

Para repoñer .

Pasou cáseque desapercibida e cando comezou a funcionar o boca-a-boca desapareceu da carteleira. Agora, que tanto se asocia Izar con novas prexubilacións, non estaría de máis "recuperar" nalgunha sala de Ferrolterra Le gránde seduction con cine-foro incluído.

Pequeno fallo

2005-01-02T10:34:00.000+01:00

Tiven que conformarme con vela en televisión. Por máis que ando detrás do DVD, non son quen de encontralo.

O certo é se trata dun pequeno fallo. A imaxe tiña que ir no arquivo anterior pero ando a ver se son quen de familiarizarme co programa :-)

Noces para o amor

2005-01-02T10:19:00.000+01:00

Até onte, que a volvín a ver en DVD, non souben que Alberto Lechi, o director de Nueces para el amor, é o guionista doutra película que me encanta, Un lugar en el mundo.

Co ano

2005-01-01T11:50:00.000+01:00

Viña dándolle voltas dende hai tempo e mesmo cheguei facer algún intento en Typepad que non tivo continuidade.

De entrada, só tiña claro o título e os contidos.

Carteiro en bicicleta porque me resulta difícil non asociar os mellores, tamén os peores, momentos destes últimos anos á canción de João Afonso.

Carteiro em bicicleta
Leva recados de amor
Vem o sono com a música
Ao som do...realejo

Quando for grande vou ser
Quero ser um realejo
Ter um burro, viola e cão
Chamar a dança dos sapos
Correr com a bola na mão
Quero ser um realejo

Quando for grande vou ser
Quero ser um realejo
Colher amêndoa em telhados
Dar banana às andorinhas
Dobrar o cabo do mundo
Quero ser um realejo

Os contidos, na medida en que dunha banda quero dar a coñecer parte do labor d'A factoría de producións inútiles e, pola outra, porque nesa sorte de monólogo en que se foron convertendo os meus correos hai reflexións que teño gañas de deitar ao ar.

En fin, que só era cuestión de decidirse e nada mellor que nunha maña coma hoxe, que comeza 2005 e xusto despois de cumprir co ritual de ver por 26ª vez Casablanca.

E mentres escribo, "Extrechinato y Tu" cantan A la sombra de mi sombra.